Zondag 26 maart
De laatste dag van ons in Egypte.
Eerst heerlijk uitgeslapen tot een uur of half negen.
Na het douchen heerlijk ontbeten.
Vervolgens op onze laatste dag geprobeerd nog een beetje bij te kleuren aan het zwembad. Luieren in de zon, af en toe zwemmen en een drankje drinken.
Bij de receptie hadden wij geregeld dat wij tot half vier onze kamer konden blijven gebruiken.
Daardoor konden wij nog gewoon lekker lunchen en om kwart voor drie onder de douche.
Inmiddels de koffers gepakt die prompt werden opgehaald door hotel personeel. Halfvier zaten wij en nog enkele tientallen Hollanders in de hal te wachten op 2 bussen die ons naar de airport brachten.
Daar werd het iets of wat chaotisch.
Om via de beveiliging binnen te komen ging nog wel ondanks dat menig Oost-Europeaan voordrong.
In de hal met de incheckbalies was het stamvol reizigers.
Dikke rijen voor de balies.
Voor Martinair was er slechts 1 incheckbalie waarbij het mij opviel dat het ervoor wel stamvol stond maar waarbij niemand daadwerkelijk voor die balie stond.
Tussen de rijen wachtenden zijn wij toen naar die balie gegaan en bleken de eersten te zijn die incheckten.
Gelukkig kregen de andere Hollanders dat ook door en op het moment dat wij met de boardingcarts wegliepen stond de rij achter ons ook vol.
Wel moesten wij nog formulieren voor de paspoortcontrole invullen en daar ook weer aansluiten in de lange rijen.
Voor bij die controle te komen hadden wij ongeveer 10 a 15 minuten nodig.
In een van de winkeltjes hebben wij nog even gezocht naar een landkaart van Egypte doch echter een goede kaart konden wij niet vinden.
En toen de veiligheids-check om bij de gate te komen.
In één woord: “chaos”.
Gelukkig lukte het ons om na 20 minuten wachten de controle te passeren.
Velen moesten langer dan een uur wachten.
Het werd helemaal een chaos nadat werd omgeroepen voor de laatste mogelijkheid om te boarden voor een Engels vliegtuig.
Op dat moment waren wij echt blij om niet meer in de rij te staan.
Maar goed, tegen tien over half zes begon de boarding van ons Martinair toestel.
Precies op tijd, om 10 over zes taxiede het toestel naar de startbaan en om kwart over zes gingen wij de lucht in voor een ruim vijf en een half uur durende vlucht van 3626 km terug naar huis.
Aan boord kregen wij na een uurtje een toepasselijke maaltijd van boerenkool met worst.
Verder was het een rustige vlucht en rond half twaalf die avond landen wij op de Polderbaan van schiphol.
Het duurde vanaf dat moment nog wel een minuut of tien voor wij aan de gate stonden maar daarna ging het dan ook vlug.
Twee dochters van ons stonden ons op te wachten en brachten ons naar huis.
Wij waren weer thuis van een weekje rust-vakantie in Egypte.